info@osteopathie-ingrid.nl     06 499 33 448



WAT IS OSTEOPATHIE

De osteopaat onderscheidt in het lichaam drie bewegingssystemen, het pariëtale systeem, het viscerale systeem en het craniosacrale systeem.

Pariëtale systeem

Dit is het bewegingsapparaat, dat wil zeggen, botten, spieren en gewrichten. Een geblokkeerd gewricht geeft pijn, we kunnen dan bijvoorbeeld onze rug niet meer helemaal strekken of onze knie niet meer buigen.
Problemen in het bewegingsapparaat kunnen veroorzaakt worden door een storing in het gewricht of door een probleem op een andere plek in het lichaam. Door een verstuiking bijvoorbeeld kan iemand een gewricht in de verkeerde stand gaan belasten waardoor er mogelijk slijtage ontstaat en steeds terugkerende pees- en spierproblemen.
Pijn in het bewegingsapparaat kan ook veroorzaakt worden door een probleem elders in het lichaam, bijvoorbeeld door spanning of irritatie in de organen. Prikkeling van de galblaas kan hardnekkige klachten in de rechter schouder geven, problemen van de maag vaak aan de linker schouder. Een osteopaat gaat altijd op zoek naar de oorsprong van het probleem om de klacht te verhelpen.

Viscerale systeem

Dit zijn de inwendige organen. De bewegingen hier zijn voornamelijk onbewust, denk aan de bewegingen van de longen, de pompwerking van het hart en de peristaltiek van de darmen. Daarnaast zijn er bewegingen die ontstaan door het middenrif. Naast de functie in verband met de ademhaling heeft het middenrif een pompfunctie voor de buikorganen. Dit stimuleert de bloedsomloop en verbetert de darmwerking.
Organen worden door vliezen omwikkeld en op hun plaats gehouden. In deze vliezen bevinden zich zenuwbanen, bloed- en lymfevaten, welke de aan- en afvoer van belangrijke stoffen verzorgen. Deze stevige vliezen vormen in het lichaam een groot netwerk, waardoor alle weefsels met elkaar verbonden zijn. Een opgezette dikke darm kan de buikvliezen zodanig op rek brengen dat de beweeglijkheid van de darm afneemt. Door de verbindingen van de vliezen, kunnen de rugspieren geprikkeld worden, waardoor lage rugpijn kan ontstaan.
Vergelijkbare processen ontstaan wanneer de lever, door uitputting of overbelasting het lichaam niet meer kan ontgiften. Enerzijds is er in de directe omgeving kans op rug- of ribklachten, anderzijds hopen gifstoffen zich elders in het lichaam op. Die plaatsen, vaak spieren en pezen worden gevoelig en gaan gemakkelijk ontsteken. Oorzaak en pijn liggen hier dus niet in hetzelfde gebied.

Craniosacrale systeem

Onze schedel bestaat uit zo’n 20 botstukken welke met elkaar verbonden zijn door schedelnaden. Deze naden geven de schedel een zekere mate van beweeglijkheid. De schedel, het wervelkanaal met het zenuwstelsel en het heiligbeen vormen het craniosacrale systeem. Binnen dit systeem bestaat een ritmische beweging van de hersenvliezen en de hersenvloeistof. De bewegingen hier zijn niet zichtbaar maar wel voelbaar voor een geoefend osteopaat. De hersenvliezen vormen een onderdeel van het totale lichaamsnetwerk.
Spanningen van de schedel kunnen de doorstroomsnelheid van de hersenvloeistof verminderen waardoor het hersenweefsel zijn afvalstoffen onvoldoende kwijt kan. Hierdoor kunnen klachten ontstaan als hoofdpijn, geheugen- en concentratieproblemen maar ook gedrags- en gevoelsveranderingen.
Ook kan de werking van de hypofyse ontregeld raken. Dit verstoort de hormoonbalans in het lichaam. Dit betreft bijvoorbeeld het groeihormoon, de geslachtshormonen maar ook de schildklier of bijnieren kunnen uit hun evenwicht raken.
Maar ook de functie van de hersenzenuwen kan ontregeld raken. Zij reguleren belangrijke lichaamsfuncties als zien, horen, proeven, voelen, ruiken, maar ook de spijsvertering, de ademhaling en de bloeddruk.
Spanningen van de schedel zijn te herstellen door de beweeglijkheid van de schedelbeenderen en de hersenvliezen te verbeteren.


Tussen deze drie systemen is een voortdurende wisselwerking. Normale lichaamsbeweging doet ook de organen in borst- en buikholte bewegen. De drie systemen zijn met elkaar verbonden door bindweefsel, bloedvaten, lymfevaten en zenuwen. Bij verminderde beweging treedt verzuring op van weefsel, waardoor pijn en functieverlies kan ontstaan. Daardoor kan een van de belangrijkste functies, het natuurlijk afweersysteem, verzwakt raken, of juist overgevoelig gaan reageren in de vorm van pijn, voedselintolerantie en/of allergieën. Bij een ernstige mate van verzuring kan het lichaam reageren met een ontstekingsreactie. Dit is een poging van het lichaam om schadelijke stoffen kwijt te raken. Wanneer het lichaam niet in staat is te herstellen van de ontstekingsreactie, kan een osteopaat het lichaam hierbij helpen door weefsels in hun beweging te stimuleren.

We zien vaak dat klachten niet daar ontstaan waar de primaire oorzaak zich bevindt. Er kan daardoor een aanzienlijke periode bestaan tussen het ontstaan van die primaire oorzaak en de klacht waarvoor de patiënt zich laat behandelen. Een paar voorbeelden: Een val op het staartbotje kan na verloop van tijd hoofdpijn of duizeligheid veroorzaken. Een tangverlossing kan bij kinderen leer-, gedrags- of motorische stoornissen tot gevolg hebben. Buikoperaties kunnen na verloop van tijd stoelgangproblemen, rugpijn, hoofdpijn, nek- en schouderklachten veroorzaken.